środa, 26 grudnia 2012

Kiedy zacząć przygotowania ślubne?

Kiedy zacząć przygotowania ślubne? No właśnie! Jest drugi dzień świąt - 26 grudnia. Dopiero trzeci dzień jesteśmy zaręczeni a mi spokoju nie daje myśl czy aby na pewno mamy sporo czasu na przygotowanie tego najpiękniejszego dnia w naszym życiu? Ustaliliśmy z Ukochanym, że na pewno będzie to 2013 rok, nie chcemy czekać do 2014, bo jaki jest w tym sens? Przygotowania mogą trwać i w nieskończoność, i tak naprawdę można ślub i wesele przygotowywać nawet z  10 lat. Lepiej się jednak spiąć i przygotować wszystko dokładnie ale i w zwartym tempie. Na tej stronie (KLIK) znalazłam bardzo przydatny spis za co i kiedy należy się zabrać żeby w spokoju ze wszystkim zdążyć.

 Terminarz ślubny, czyli co i kiedy przed ślubem.

12 miesięcy wcześniej

Jeśli zdecydowaliście się na ślub konkordatowy, a więc kościelny, który wywołuje skutek prawny taki jak cywilny, warto zarezerwować z rocznym wyprzedzeniem termin w kościele. Do niego z kolei trzeba dopasować rezerwację lokalu, w którym odbędzie się wesele.

Choć czasu jeszcze wiele, warto już pomyśleć o podróży poślubnej i wstępnie zastanowić się nad terminem urlopów w pracy.

Na tym etapie przyda się też wstępny plan wydatków, które, niestety, rosną odwrotnie proporcjonalnie do czasu jaki został do ceremonii.

6 miesięcy wcześniej

To już czas by Wasze rodziny dobrze się poznały. Warto więc umówić się na wspólną kolację, najlepiej w domu, a nie restauracji, gdzie brak intymności przeszkadza w bliższym poznawaniu się. Dobrym pomysłem jest też wspólny wyjazd przyszłych teściów w towarzystwie narzeczonych na weekend.

Pół roku przed ślubem to też czas by omówić szczegóły praktyczne i dopiąć budżet, a także zdecydować jak ma wyglądać wesele, jaka ma być forma ceremonii. Warto wówczas też zapisać się na nauki przedmałżeńskie i poradnię przedmałżeńską.

Wszystko to zajmuje kilka tygodni, choć niektóre parafie oferują kursy weekendowe. Na nie jednak też trzeba się zapisać z dużym wyprzedzeniem. To tez odpowiednia pora na poszukanie fotografa, DJ'a lub orkiestry i wideokamerzysty.

Warto też zrobić wstępną listę gości i zacząć szukać wymarzonej sukni ślubnej, albo pomyśleć o uszyciu. U sprawnego krawca szycie sukni na miarę zajmuje do 6 tygodni. Podobnie jest z garniturem, zwłaszcza gdy Pan Młody nie należy do "wymiarowych".

3 miesiące wcześniej

Czasu coraz mniej. Warto wówczas potwierdzić wcześniejszą rezerwację restauracji i wybrać zaproszenia.

To tez odpowiedni moment na decyzję w sprawie miesiąca miodowego, umówić wizażystkę, która zrobi Pannie Młodej odporny na wszystko co się może podczas wesela przydarzyć makijaż, a także fryzjerkę.

2 miesiące wcześniej

To ostatni moment na wysłanie zaproszeń. Warto zawrzeć w nich prośbę o potwierdzenie przybycia do określonej daty.

Warto też ustalić przebieg uroczystości w USC i/lub kościele, dobrać muzykę, dekoracje i zamówić kwiaty. To też czas na kupno i wygrawerowanie obrączek.

1 miesiąc wcześniej

Trzydzieści dni przed to gorący czas, który warto wykorzystać na przymiarki sukni ślubnej i garnituru i dokonanie ewentualnych poprawek.

Warto też wtedy zrobić próbne upięcie fryzury ślubnej i makijaż, a także udać się do kosmetyczki, manikiurzystki i do solarium. Trzeba też zamówić ślubny bukiet, dekoracje w kościele i ustalić szczegóły przyjęcia weselnego - menu, dekoracja sali. No i złożyć zamówienie na tort weselny.

2 tygodnie wcześniej

Warto te ostatnie dni poświęcić na sprawdzenie czy wszystko jest tak jak być powinno - ilu gości potwierdziło przybycie, jak będą rozsadzeni, czy są przygotowane wszystkie niezbędne dokumenty i czy spakowaliśmy wszystko co potrzeba na podróż poślubną.

To też czas na ostatnią przymiarkę strojów ślubnych i na rozchodzenie butów.

1 tydzień wcześniej

Ten czas trzeba zarezerwować na spotkanie z księdzem czy urzędnikiem USC, a także ustalić ostateczne dekoracje i całą oprawę uroczystości.

Należy też odebrać obrączki ślubne i poddać się ostatnim zabiegom kosmetycznym.

To też ostatni dzwonek na zorganizowanie wieczora panieńskiego i kawalerskiego. Trzeba też wyznaczyć osoby odpowiedzialne za przyjmowanie kwiatów i prezentów.

1 dzień wcześniej

Trzeba już ostatecznie przygotować dokumenty i obrączki. Spakować "kosmetyczkę Panny Młodej", w której znajdą się: zapasowe rajstopy, kosmetyki, tabletka od bólu głowy, chusteczka, perfumy, nitkę z igłą i inne najpotrzebniejsze rzeczy, które pomogą gdy na weselu pojawi się kłopot.

Warto też odprężyć się, dobrze wypocząć, zająć głowę czymś nie związanym ze ślubnymi przygotowaniami i wcześnie położyć się spać.

Dzień ślubu

Od rana praca wre - fryzura, manicure, makijaż, odebranie bukietu ślubnego i do kościoła, albo USC.

Po ślubie

Trzeba oddać stroje do pralni, albo zwrócić do wypożyczalni, rozesłać gościom podziękowania za przybycie, a także zacząć załatwiać sprawy związane ze zmianą nazwiska, choć zmiana dowodu i paszportu może poczekać na czas powrotu z podróży poślubnej.

Potem wystarczy tyko dopakować walizki i ruszyć w drogę!


niedziela, 23 grudnia 2012

Cóż za niespodzianka - Oświadczył się!

Jutro Wigilia a ja zamiast lepić pierogi nie mogę oderwać oczu od diamentu świecącego na moim placu serdecznym u prawej ręki. Cóż za niespodziankę zrobił mi TŻ - oświadczył się!! Nie mogę w to uwierzyć, cały czas chodzę podśpiewuję i cieszę się jak głupia! A pierogi nie zając - nie uciekną!

Zawsze zastanawiałam się jak to będzie kiedy już nadejdzie ten moment. Czy przyjedzie na białym koniu, czy w różą w zębach grając na mandolinie będzie stał pod balkonem, a może po prostu przy kuchennym blacie w trakcie lepienia mielonych kotletów zapyta czy zostanę jego żoną...


Oświadczyny były na swój sposób bardzo romantyczne i na pewno zapamiętam je na długo. Mieliśmy iść tylko na spacer i wręczyć sobie świąteczne prezenty. Zimno, minus 10 na dworze więc ja w grubym swetrze, w ciepłych spodniach idę na to spotkanie z moim Ukochanym, bo przecież tylko krótki spacer i tylko mały świąteczny prezent mamy sobie wręczyć. A tu się nagle okazuje, że stolik w restauracji zamówiony... Dziwne... Przecież oboje jesteśmy po obiedzie... Z auta wyjął dużej wielkości torebkę na prezenty, więc pewnie jak to facet nie wiedział co kupić i miła hostessa w hipermarkecie doradziła mu suszarkę albo lokówkę, bo to takie kobiece... No cóż, dobre i to. No więc idę jak na skazanie do tej restauracji, bo żołądek wcale nie domaga się jedzenia i nawet ochoty za bardzo nie mam na nic konkretnego. Ważne jednak, że ciepło i na głowę śnieg nie pada. Siedzimy, rozmawiamy, świece i nastrojowa muzyka... Po posiłku wręczamy sobie nawzajem prezenty i koniecznie On musi rozpakować jako pierwszy! (Kupiłam mu bon do Salonu Masażu, sobie oczywiście też, nie puściłabym go samego, o nie!) Bon się spodobał, więc jest dobrze. Pójdziemy pewnie jakoś niedługo, żeby się zrelaksować. Teraz kolej na mój prezent. Wyjmuję go z papierowej torebki, a tak pudło oklejone papierem. No dobra, rozrywam papier a tam..... Pudło po papierze do drukarki... Co to ma być? Zapas papieru do drukarki czy co? Tu zaczęłam się zastanawiać co dalej. Otwieram pudełko, a tam pod papierem znalazłam kawałek materiału w kolorze czerwonego wina. Robi się ciekawie :) Pod materiałem.... O kurcze!!! Róże! Mnóstwo róż! Małe, większe, ale wszystkie w kolorze ciemnej czerwieni! Hm... Myślałam, że to tyle, ale Ukochany kazał szukać dalej! Szukam, szukam no i mam! Malutką kopertkę - pewnie bon ma masaż czy do kosmetyczki! Na pewno się przyda! W kopercie karteczka - Apart. Super - bon do jubilera!! Kupię sobie kolczyki czy bransoletkę - myślę i nagle.... O kurcze!! Ukochany już przy mnie klęczy i pyta:

- Czy zostaniesz moją żoną?
- ...........................................................  - Jak jakaś zahipnotyzowana byłam!
Chwila ciszy...
- Oczywiście, że tak!
- To super!

Zawsze myślałam, że w takim momencie będę ryczała jak bóbr, a tu nic i dobrze! Oczywiście po chwili oboje płakaliśmy ale to chyba dlatego, że odeszły emocje i z radości, i szczęścia. Tylko teraz jak piszę tego pierwszego posta na moim ślubnym blogu to łzy mi lecą jak głupie. To ze szczęścia! Tylko zła byłam na ten swój mało odświętny ubiór, bo taki ten sweter nijaki i spodnie mało wizytowe... A pierogi? Pierogi nie zając, nie uciekną!


I tak właśnie zamiast lepić pierogi zakładam tego ślubnego bloga by razem z Wami przygotować ten najpiękniejszy dzień w swoim życiu!

Zapraszam!